მართლმადიდებელთა ასოციაცია "ბეთლემი"
under_menu
left_bar_header

mtatsmindelebi venakhii venakhii tv radio iveria





 მცირე  განმარტება

     სოციალურ ქსელებში ვრცელდება ინფორმაცია, თითქოს კათოლიკოს-პატრიარქმა თავისთან დაიბარა ქალბატონი გიული ალასანია, რათა მას ,,მიშასათვის გადაეცა,  დაბრუნდეს და ქვეყანას მიხედოსო,“ რაც სიმართლეს არ შეესაბამება.

    როგორც ჭორების უმრავლესობა, ეს ინფორმაციაც მტყუან-მართლის ნაზავია:

    ქალბატონი გიული მართლაც იყო მოსული საქართველოს საპატრიარქოში  იანვრის პირველ რიცხვებში ოღონდ თავისი სურვილით და  იმ მიზნით, რომ სხვა მოქალაქეების მსგავსად,   მისი უწმინდესობისათვის მიელოცა დაბადების დღე, რასაც იგი გასულ  წლებშიც აკეთებდა; ვიღაცას კი ძალიან  სურს სხვა ელფერი მისცეს ამ ჩვეულებრივ  ფაქტს.

     სხვათა შორის, ქალბატონი გიული ალასანიას ახლობელი, ქალბატონი დარეჯან კუხიანიძეც  იგივეს წერს თავის ფეის-ბუქის გვერდზე, მაგრამ რატომღაც  ტირაჟირდება  სხვების ,,სიმართლე,“ მისი კი, - არა.

საქართველოს საპატრიარქოს პრესცენტრი

4 მარტი 2015 წ.


გამოიცა გელათის მეცნიერებათა აკადემიის შრომები

სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმინდესი და უნეტარესი ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით საქართველოს საპატრიარქოსთან არსებულმა გელათის მეცნიერებათა აკადემიამ, რომელიც 1995 წლიდან მოქმედებს, გამოსცა `გელათის მეცნიერებათა აკადემიის შრომების~ პირველი კრებული.

შრომების კრებულში შევიდა სამეცნიერო პუბლიკაციები ისტორიის, არქეოლოგიის, ენათმეცნიერების, ლიტერატურათმცოდნეობის, ეთნოლოგიის, ხელოვნებათმცოდნეობის, ღვთისმეტყველებისა და მედიცინის დარგებში. პუბლიკაციებს თანდართული აქვს ანოტაციები ინგლისურ ენაზე.

წიგნი შესრულებულია მაღალპოლიგრაფიულ დონეზე: მაგარყდიანია, შეიცავს 256 გვერდს, დაბეჭდილია ცარცის ქაღალდზე, აქვს ფერადი ილუსტრაციები.

ცვილილებები ეპარქიებში

გაცნობებთ, რომ 4 ეპარქიაში შეიცვალა მმართველი მღვდელმთავარი და ამჟამად: ყოვლადუსამღვდელოესი მელქისედეკი (ხაჩიძე) გახდა მარგვეთისა და უბისის ეპისკოპოსი,

ყოვლადუსამღვდელოესი დიმიტრი (კაპანაძე) _ ხორნაბუჯელი ეპისკოპოსი,

ყოვლადუსამღვდელოესი იოანე (შომახია) _ მარტყოფისა და გარდაბნის ეპისკოპოსი,

ყოვლადუსამღვდელოესი გრიგოლი (კაცია) _ აგარაკ-წალკის ეპისკოპოსი.

 

 


მაღალყოვლადუსამღვდელოესი იოანე, რუსთავისა და მარნეულის მიტროპოლიტი - მოსაზრებები 2013 წლის 17 მაისის აქციასთან დაკავშირებით - იხილეთ: http://www.rustveli.ge/actual5.html


ეკლესია და სოციალური აქტივობა

მაღალყოვლადუსამღვდელოესი იოანე, მიტროპოლიტი რუსთავისა და მარნეულისა


ზეცა და ქვეყანა, უხილავი და ხილული, სულიერი და ხორციელი _ ეს ორი განსხვავებული სამყარო ღმერთმა შეაკავშირა ადამიანის მიერ, რადგან შთაბერა მის სხეულს სული. სულით იგი ეკუთვნის ზეცას, ხორცით _ ქვეყანას. ღმერთმა ადამიანი ადამიანმა ეს მისია რომ შეასრულოს, კავშირში უნდა იყოს თავის შემოქმედთან, უფალთან. ღვთის გარეშე ამ მისიას იგი ვერ შეასრულებს.


ქვეყანაზე უფალმა დაადგინა ეკლესია, როგორც მის მიერ რწმენით მოწოდებული საზოგადოება, ღვთის მიერ გაერთიანებული შესაბამისი იერარქიით, ღვთისმსახურებით და ქველმოქმედებით. ამიტომ ეწოდა ეკლესიასზეცა ქვეყანაზე და კარი სამოთხისა“, „სვეტი და სიმტკიცე ჭეშმარიტებისა“.


ღვთის მიერ ბოძებულ შემოქმდებით ნიჭს და თავისუფალ ნებას ადამიანი ამ ქვეყანაზე მოღვაწეობის სხვადასხვა სფეროში ავლენს. ერთ-ერთი მათგანია სოციალური აქტივობა. ისტორიის მანძილზე ადამიანის სოციალური აქტივობა სხვადასხვა სახით იჩენს თავს. ერთ-ერთი მათგანი არის ადამიანის მონაწილეობა ქვეყნის მართვის სტრუქტურაში.

 
შუა საუკუნეების შემდეგ დასავლეთ სამყაროში სოციალურმა აქტივობამ მასობრივი ხასიათი შეიძინა, რაც აისახა სახელისუფლებო სტრუქტურის შეცვლაში ინგლისში, საფრანგეთში გერმანიაში _ მონარქიის ნაცვლად შემოიღეს საპარლამენტო მმართველობა. სოციალური აქტივობა მასიურ ხასიათს თავიდან იჩენს იმ ფენაში, რომელიც ეკონომიკის სფეროში იყო წარმატებული _ მეწარმეებსა და ვაჭრებში. თანამედროვე ცივილიზაცია სწორედ ამ მიმართულებით განვითარდა. დღეს სოციალური აქტივობა ჩვეულებრივ მოვლენად იქცა. რა კავშირია ადამიანის სოციალურ აქტივობასა და მის გლობალურ მისიას შორის, რაც მას ღვთისგან აქვს ბოძებული და რისკენაც მოუწოდებს მას ეკლესია? სოციალურ აქტივობას შეიძლება სხვადასხვა მოტივი გააჩნდეს რელიგიური, ზნეობრივი, სამართლებივი. ამ ფარგლებში ეს აქტივობა დაკავშირებულია ადამიანის მისიასთან, რადგან მას აქვს პასუხისმგებლობა მთელ სამყაროზე და საკუთარ თავზე ღვთის წინაშე. სოციალურმა აქტივობამ ამავე დროს, შეიძლება ადამიანი თანდათან დააშოროს ღმერთს, თუ მისი ცნობიერება, ინტერესები და საქმიანობა შეიზღუდა მხოლოდ ეკონომიკური და პოლიტიკური მოტივებით, რადგან ეკონომიკური და პოლიტიკური მოტივების საფუძველი, უმეტეს შემთხვევაში, არის გარკვეული ანგარება, პირადი წარმატების სურვილი. სამწუხაროდ, დღეს ამგვარი აქტივობა ჭარბობს. სოციალური აქტივობის დეკლარირებული მოტივი არის ზრუნვა ერისთვის, მისი კეთილდღეობისთვის, მაგრამ ამ მოტივს ამოფარებულია ამბიცია იმისა, რომ მხოლოდ ამა თუ პარტიამ ან მიმდინარეობამ თუ მოძრაობამ უნდა შეასრულოს მზრუნველობის მისია. ამდენად, პოლიტიკური პარტიების თუ ჯგუფების მოძრაობები მიკერძოებულნი არიან. ეს მიკერძოება გადადის დაპირისპირებაში კონკრეტულ დაჯგუფებებს შორის. მორწმუნე ადამიანები როგორც ქვეყნის, ერის, საზოგადოების წევრები ჩართულნი არიან ამ მოძრაობაში. ამ შემთხვევაში ეკლესიის მისია არის ის, რომ გაახსენოს თავის სულიერ შვილებს ნამდვილი მისია, საზრისი მათი ცხოვრებისა, რომ წარმავალი ღირებულების გამო არ დაკარგონ მარადიული, ანუ ამ აქტივობის დროს დაცულნი იყვნენ განკითხვისგან, მზაკვრობისგან, ანგარებისგან, სხვების მიმართ უნდობლობისგან, ეჭვისგან და განსხვავებულად მოაზროვნე ადამიანებში ხედავდნენ არა მტერს, არამედ _ თანამშრომელს ერის კეთილდღეობის საქმეში, რათა კერძო ინტერესებით გაყოფილნი გააერთიანოს. ლოზუნგები ერის და ქვეყნის კეთილდღეობისა, რომლებითაც პარტიები პროპაგანდას უწევენ საკუთარ თავს და მომხრეებს იზიდავენ, მათ მიერვე უნდა იყოს რეალიზებული ისე, როგორც ჰპირდებიან საზოგადოებას. სამწუხროდ, ერთს პირდებიან და მეორეს აკეთებენ. ჰპირდებიან: „ დაგასაქმებთ“, _ და მერე არ ასაქმებენ; „მიწას მოგცემთ,“ _ და არ აძლევენ; „პურს მოგცემთ“, _ და არ აძლევენ; „მშვიდობას მოგცემთ“, _ და ომი მოაქვთ. ეკლესია არ უარყოფს ხალხის არჩევანს, მაგრამ ეს არჩევანი სასიკეთო იქნება ერისთვის, თუ საზომი, რომლითაც მოსახლეობა აფასებს ხელისუფლებაში მომსვლელ ადამიანებს, იქნება მათი კეთილი საქმეები, გონიერება, სიბრძნე, ერთგულება, სიყვარული, მათი ზნეობრივი თვისებები. წინააღმდეგ შემთვევაში, როდესაც ვირჩევთ მხოლოდ პოპულისტური ლოზუნგების მიხედვით, არჩევანი არ იქნება სწორი. ჩვენ ამის უამრავი მაგალითი გვაქვს მეოცე საუკუნეში, როგორც ჩვენ ქვეყანაში, ისევე _ სხვა ქვეყნებში. 


ეკლესია მონაწილეობს საზოგადოების სოციალურ აქტივობაში მრევლის ზნეობრივი აღზრდით, მრევლის სიფხიზლისკენ მოწოდებით. ეკლესიას აქვს კიდევ ერთი სფერო სოციალური აქტივობისა _ არსებულ ხელისუფლებასთან ურთიერთობა. ეს სფერო იყო ყოველთვის, იმ დღიდან, როგორც კი შეიქმნა სახელმწიფო სტრუქტურა. ეკლესია მანამდეც იყო. ეკლესიის სოციალური აქტივობის საზრისი, როგორც მრევლთან, ასევე ხელისუფლებასთან მიმართებით ერთია _ ეკლესია სთავაზობს ღვთის წინაშე უკეთეს არჩევანს, ხელისუფლებამ შეიძლება არ შეისმინოს ეს რჩევა. მაგალითად, ხალხი მსაჯულისგან ითხოვდა მეფის კურთხევას და სამოელი ეუბნებოდა, რომ უმჯობესი იქნებოდა მათთვის, თავისუფალნი ყოფილიყვნენ, ვიდრე მეფეს დამორჩილებოდნენ, მაგრამ ხალხი მაინც თავისას მოითხოვდა და სამოელმა უკურთხა მათ მეფე. აღმოჩნდა, რომ არც მეფის ხელისუფლებაა დამაკმაყოფილებელი. გავიდა საუკუნეები, ხალხმა უარყო მეფის ხელისუფლება და მოითხოვა .. დემოკრატიული წყობა, მაგრამ ამ დემოკრატიულ წყობაშიც არიან ხელისუფალნი და სახელმწიფო სტრუქტურა. ეკლესიის მისია მათთან ურთიერთობაში, როგორც სამოელის და საულის შემთხვევაში, არის შეხსენება ღვთის არსებობის, მარადიული ღირებულებების, სამართლიანობის, ზნეობრიობის და ადამიანის ღირსების დაცვის. ეკლესია, როგორც მარადიული ჭეშმარიტების გაცხადება ქვეყანაზე, ყოველთვის იქნება, გარკვეულწილად, ნებისმიერ ხელისუფლებასთან ოპოზიციაში, რადგან ნებისმიერი ხელისუფლება არის მხოლოდ ამქვეყნიური დადგენილება, ეკლესია კი გვამზადებს მარადიული ცხოვრებისათვის. 


ჩვენ ვიცით არაერთი მაგალითი, როდესაც ქრისტიანულ სახელმწიფოში მირონცხებული მეფე დევნიდა ეკლესიის ამა თუ იმ მოღვაწეს, იქნებოდა ეს ათანასე დიდი თუ იოანე ოპქროპირი, მაქსიმე აღმსარებელი თუ მარკოზ ეფესელი, მითუმეტეს ეს ხდება დღეს, როცა ეკლესიისა და სახელმწიფო ხელისუფლების ბუნების განსხვავებულობა უფრო მეტად იჩენს თავს. ეკლესიაში ორგანული ურთიერთობებია, სახელმწიფოში _ მექანიკური; ბუნებით განსხვავებულნი არიან, მაგრამ ყოველთვის უნდა გვახსოვდეს, რომ მექანიკური სტრუქტურები და ურთიერთობები წარმავალია და ეკლესია _ მარადიული. ამიტომ ეკლესიის, მრევლის მონაწილეობა სოციალურ აქტივობებში პოზიტიურია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მრევლის წევრი არ ივიწყებს თავის მისიას, რისთვის არის ღვთის მიერ შექმნილი და მოწოდებული ამ ქვეყანაზე.



________________________________

 



ახალი ამბები


02.04.2015
რუსეთში რწმენის კირზისია

02.04.2015
მუსლიმი თურქები ქრისტიანულ ეკლესიებს განსაკურნებლად სტუმრობენ

02.04.2015
ბულგარეთის მოსახლეობა ყველაზე მეტად ეკლესიას ენდობა

12.03.2015
ელადის ეკლესია ახლო აღმოსავლეთში წამებულთათვის საგანგებო ლოცვას აღავლენს

12.03.2015
ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესია 1145 წლისაა


right_bar_header

<  კვირა 25/9/2016  >
calendar_days_header
ორშ სამ ოთხ ხუთ პარ შაბ კვრ
calendar_grid_header
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    
             
საეკლესიო / საერო

    day_icon
სულთმოფენობიდან მე-17 შვიდეული. პარასკევი. მარხვა. ხმა მე-7. საკ.: ლიტ. - ეფ. 226 დას. IV, 17-25. მკ. 53 დას. XII, 1-12 (პარ.). 1 კორ. 156 დას. XIV, 20-25. მთ. 104 დას. XXV, 11-13 (შაბ.). ღმრთისმშობ. - ფილპ. 240 დას. II, 5-11. ლკ. 54 დას. X, 38-42; XI, 2
წარგზავნა ღმრთისმშობლის შობის დღესასწაულისა; მღვდელმთავრისა გიორგი ჭყონდიდელისა; მღვდელმოწამისა დოსითეოზ თბილელისა; ხსენება მღვდელმოწამისა ავტონომოსი, იტალიელი ეპისკოპოსისა; მოწამისა იულიანესი და მისთანა ორმეოცთა მოწამეთა; მ